من جهانم حسین است وترش

بسمه رب الکهیص

من جهانم حسین است وترش

دیر زمانیست که شبم

فقط اوست نازنین سحرش

به مبادا رسید جان جوهرم

چه رسد به ذهن پریشان در به درش

من خاک مسکینم وهوای بریدینم هم نیست

اوست امید ابر و باد وبزر وثمرش

جان به چه حالی پیشکش جانان بکنم

که نشد جانم لایق ریگزار سفرش

من نتوانم سخنی باز کنم فقط

امان از شب قدری که نوشتند قدرش

آن دم که وتر از دایره بیرون زد

نقطه پرگار بود که شدش همسفرش

بیش از این از فهم این لامکان بیرون است

چه کنم امشب افتاد خیالم به قده و گذرش

شب قدر23 ماه رمضان

یاحسین

یادداشت های آیدین نعمتی منصور...